de rijstkom is nog halfvol groen en geel
en van het land kan men nog eten
zelfs in zweet op zwart blijven de gaven
en giften gehandhaafd - ik zie,
ik adem
elke korrel is een geplet ogenblik,
tandplak,
een graaiende hand van honger
het nu los van gisterenmorgen
en de dag die er op moest volgen
rijk wordt het land bezaaid
door maestro's van water en weten
los van de dadendrang van de dag
en de zaken die ik zie in zwart
op goud op wit
6 dagen geleden
Dit is een voor jou zeer rustig en beheerst gedicht. Inhoudelijk misschien niet zo mijn ding maar qua taal wel mooi en aangenaam om lezen. Slim gebruik van alliteratie in de eerst en derde strofe.
BeantwoordenVerwijderen