dinsdag 25 oktober 2011

Dynamo

Als je mond zich in de mijne stort
maakt me dat weer leeg,
een kunstcollectie van kille troost
- de handen van een vaardige dokter

Het bot breekt pas na een paar dagen,
word ik een mandala, weggeblazen,
een stofwolk van onthulling,
een ding met heel veel armen

Ik ben gewond en dat al levenslang
curator, biechtvader,
vloekend als niemand het mag horen,
languit op de vloer voor genade

0 reacties:

Een reactie plaatsen