Heimdalls concerto voor drie blazers en een piccolo

de wereld krimpt en kraakt, leiders schrijven brieven
aan elkaar vol van kromme beloftes
(dat ze eens zouden zeggen het spijt me ik was fout)
in naam van volk dat niet van tel is
en voor hun vetgemeste broodheren

de troika van de januskop danst een cirkel:
de oude staatsman met schandalen
de jonge journalist met slecht geweten,
en het ontembare kalf, dronken van zichzelf

wij stamelen verblind door al wat luid is, zoeken verwoed
nog in archieven van hoop of we nog kunnen redden
wat weerloos is

hoe harder men roept dat het goed gaat hoe slechter;
de handen frunniken, nemen een derde portie,
herbevestigen de schaampruik van de uitvlucht
en gieten desinformatie uit vele monden

in de Stille Oceaan dobbert een armada van plastiek
een zoekertje zegt: 'boot zkt kapitein'
Het zout staat ons aan de lippen
"Meer. Nog meer."

(daar staan we dan in onze zelfgemetste fermette,
die Bastille van burgerlijkheid)